Hoe meet je de TDS-waarde in een buitenjacuzzi?

Het meest voorkomende probleem bij het beheer van de waterkwaliteit in buitenjacuzzi's is niet zozeer het volledig negeren van de waterkwaliteit, maar eerder het controleren van veel indicatoren terwijl een cruciale indicator over het hoofd wordt gezien. Veel huishoudens testen regelmatig de pH-waarde, het vrije chloor, het broomgehalte, de totale alkaliteit en de calciumhardheid, en voegen ontsmettingsmiddelen, waterconditioners en reinigingsmiddelen toe volgens de instructies. Na weken of zelfs maanden gebruik kunnen er echter geleidelijk problemen met het water ontstaan, zoals toegenomen schuimvorming, lichte troebelheid, geur, sneller verbruik van ontsmettingsmiddelen en verstopping van het filter. Op dat moment is de eerste reactie van veel mensen om door te gaan met het toevoegen van ontsmettingsmiddelen of het aanpassen van de pH-waarde, waarbij ze een zeer belangrijke indicator voor de waterkwaliteit – TDS, oftewel Total Dissolved Solids (totale opgeloste stoffen) – negeren.

TDS is geen specifieke verontreiniging, maar een indicator die het totale gehalte aan opgeloste stoffen in water weergeeft. Tijdens langdurig gebruik kunnen mineralen, menselijk zweet, talg, resten van huidverzorgingsproducten, zonnebrandcrème, wasmiddelresten en bijproducten van diverse waterbehandelingschemicaliën zich geleidelijk ophopen in het water van een buitenjacuzzi. Filters kunnen een deel van de zwevende deeltjes verwijderen, maar veel stoffen die daadwerkelijk in het water zijn opgelost, worden niet volledig verwijderd door gewone spafilters. Daarom kan de TDS-waarde gestaag zijn gestegen, zelfs als het water in een buitenjacuzzi er nog steeds helder uitziet.

Dit is waarom schoon water niet gelijk staat aan chemisch gezond water. De Model Aquatic Health Code van de CDC definieert TDS als de totale hoeveelheid opgeloste stoffen in water, met uitzondering van het water zelf, inclusief mineralen, chemicaliën, lichaamsoliën, zonnebrandcrème en andere stoffen die niet volledig kunnen worden verwijderd door reguliere filtratie. Het document wijst erop dat een verhoogde TDS kan leiden tot problemen zoals troebelheid, oppervlakteverontreiniging en een verminderde effectiviteit van ontsmettingsmiddelen. Dit document gebruikt een TDS van ongeveer 1500 ppm boven de initiële vul-TDS als een gangbaar referentiepunt voor waterkwaliteitsbeheer, in plaats van het te definiëren als een absolute veiligheidslimiet die van toepassing is op alle apparatuur.

Voor gebruikers van buitenspa's zijn de echt belangrijke vragen niet of het nodig is om de TDS-waarde te testen, maar eerder wanneer te testen, welke methode te gebruiken, hoe de resultaten te interpreteren en wanneer de TDS-waarde te verlagen door het water te verversen. Zonder een goed begrip van deze vragen, kunt u, zelfs als u een TDS-meter koopt, gemakkelijk een waarde krijgen zonder te weten wat die betekent.

Waarom wordt het steeds belangrijker om de TDS-waarde van buitenjacuzzi's te controleren?

Een van de grootste verschillen tussen een buitenspa en een gewoon bad is dat het geen wegwerpwaterapparaten zijn die gevuld, geweekt en leeggepompt moeten worden; het zijn spa-apparaten die water recyclen. Gebruikers bewaren doorgaans honderden liters, of zelfs meer dan 1000 liter, water in de spa gedurende langere tijd, waarbij het water continu circuleert via filters, pompen, verwarmingselementen, sproeiers en een desinfectiesysteem.

Dit ontwerp vermindert de hoeveelheid water die na elk gebruik wordt afgevoerd aanzienlijk, maar introduceert tegelijkertijd een zeer belangrijk probleem met de waterchemie: veel stoffen komen in het water terecht, maar verdwijnen niet daadwerkelijk door het filtersysteem.

Neem bijvoorbeeld een buitenjacuzzi met een inhoud van 1500 liter, die vier weken lang door een gezin wordt gebruikt. Gedurende deze periode kunnen gebruikers chloor- of broomdesinfectiemiddelen, pH-regelaars, alkaliteitsregelaars, ontkalkingsmiddelen of andere waterbehandelingsproducten toevoegen. Zweet, talg, huidverzorgingsproducten en zonnebrandcrème van het lichaam van de gebruiker komen ook in het water terecht. Hoewel het filtersysteem dagelijks enkele uren kan circuleren, filtert het voornamelijk zwevende deeltjes en niet alle opgeloste stoffen.

Het water kan daarom een ​​typische toestand vertonen: visueel helder, maar met een steeds hogere chemische belasting.

Hierin schuilt de waarde van TDS (Total Dissolved Solids). Het kan gebruikers niet vertellen welke specifieke stoffen er in het water zitten, maar het kan wel aangeven tot welk algemeen niveau de opgeloste stoffen in het water zich hebben opgehoopt.

Vanuit een onderhoudsperspectief is TDS eigenlijk meer een indicator voor cumulatief gebruik. pH geeft de huidige zuurgraad of alkaliteit weer, vrij chloor geeft het huidige niveau van effectieve desinfectie aan, calciumhardheid geeft de toestand van calciumionen in het water weer, terwijl TDS de ophoping van verschillende opgeloste stoffen gedurende langdurig gebruik weergeeft.

Daarom wordt bij buitenjacuzzi's die gedurende langere perioden in gebruik zijn, de TDS-test niet gebruikt ter vervanging van andere waterkwaliteitstests, maar juist als aanvulling daarop.

Wat is TDS precies? Waarom kan het niet gewoon worden begrepen als een index voor vervuild water?

TDS staat voor Total Dissolved Solids (totaal opgeloste stoffen), meestal uitgedrukt in ppm of mg/L.

Bij waterkwaliteitstesten kan 1 ppm meestal worden benaderd als 1 mg/L. Als een buitenjacuzzi bijvoorbeeld een TDS-waarde van 1500 ppm heeft, kan dit worden opgevat als ongeveer 1500 mg totale opgeloste stoffen per liter water. Het is echter belangrijk om te weten dat TDS (Total Dissolved Solids) niet per se betekent dat er 1500 mg vuil in het water zit. Dit komt doordat het water natuurlijke mineralen, calcium, magnesium, natrium, bicarbonaat, chloride en opgeloste stoffen kan bevatten die tijdens de normale waterzuivering ontstaan.

Daarom is TDS geen lijst van verontreinigingen.

Als bijvoorbeeld twee buitenjacuzzi's allebei een TDS-waarde van 1200 ppm hebben, betekent dit niet dat het water in beide jacuzzi's exact dezelfde chemische samenstelling heeft. Het water in de ene jacuzzi kan voornamelijk afkomstig zijn van een mineraalrijk wateraanvullingssysteem, terwijl het water in de andere jacuzzi voornamelijk afkomstig kan zijn van een zoutwaterbehandelingssysteem en opgeloste organische stoffen die zich in de loop der tijd hebben opgehoopt.

Dit is tevens een beperking van TDS-testen: ze geven ons de totale hoeveelheid, maar niet de specifieke componenten.

Als gebruikers de specifieke hoeveelheden calcium, magnesium, chloride, broom of bepaalde metaalionen in het water willen weten, moeten ze aparte methoden gebruiken, zoals een calciumhardheidstest, een desinfectietest en een metaalionentest.

Daarom is professioneel waterkwaliteitsbeheer essentieel voorbuitenspa's en bubbelbadenzou moeten inhouden dat er op basis van meerdere indicatoren wordt geoordeeld, in plaats van uitsluitend te vertrouwen op één enkel TDS-nummer.

Waar komt de TDS in buitenjacuzzi's vandaan?

Inzicht in de bronnen van TDS helpt verklaren waarom het water in buitenjacuzzi's die langdurig gebruikt worden, ververst moet worden.

De eerste bron is het water zelf. Kraanwater bevat van nature calcium, magnesium, natrium, bicarbonaat, chloride en andere mineralen, en dit varieert sterk tussen verschillende waterbronnen. Als het water in een gebied hard is, kan de initiële TDS-waarde hoog zijn. Daarom is het raadzaam om de initiële TDS-waarde te meten bij het eerste gebruik van een buitenjacuzzi, in plaats van deze slechts eens in de paar maanden te laten testen.

De tweede bron zijn ontsmettingsmiddelen en chemicaliën voor waterzuivering. Chloor, broom en andere waterzuiveringsproducten beïnvloeden de ionensamenstelling van het water tijdens gebruik. Vooral bij langdurige recirculatie zullen de toevoeging van chemicaliën en de ophoping van bijproducten de TDS (Total Dissolved Solids) geleidelijk veranderen.

De derde bron zijn menselijke verontreinigingen. Menselijk zweet, talg, dode huidcellen, cosmetica, zonnebrandcrème, haarproducten en andere persoonlijke verzorgingsproducten kunnen in bubbelbaden in de buitenlucht terechtkomen. De TDS-gegevens van de CDC vermelden lichaamsoliën en zonnebrandcrème ook expliciet als bronnen van TDS.

De vierde bron zijn reinigingsmiddelen en andere externe stoffen. Als gebruikers reinigingsmiddelen, detergenten of andere chemicaliën gebruiken die niet geschikt zijn voor SPA-systemen in buitenjacuzzi's, kan dit ook leiden tot een toename van opgeloste stoffen.

De vijfde bron is het pekelwatersysteem. Als de buitenjacuzzi een zoutchloreringssysteem gebruikt, is zout zelf een belangrijk bestanddeel van de TDS (Total Dissolved Solids). De huidige referentietabel voor spa-waterkwaliteit van Taylor Technologies vermeldt specifiek dat bij de TDS-referentiewaarden rekening moet worden gehouden met de bijdrage van het zout in het zoutchloreringssysteem aan de TDS-concentratie.

Daarom kunnen buitenjacuzzi's met pekelwater en traditioneel gechloreerde buitenjacuzzi's niet op exact dezelfde manier worden beoordeeld op basis van de TDS-waarde.

Hoe meet je de TDS-waarde van een buitenjacuzzi?

De meest handige methode om thuis TDS te testen is momenteel met een elektronische TDS-meter.

TDS-meters meten doorgaans de geleidbaarheid of verwante elektrische eigenschappen van water en schatten vervolgens de totale concentratie opgeloste stoffen (TDS) op basis van de interne omrekeningsfactor van het instrument. Omdat de meeste opgeloste ionen de geleidbaarheid van water beïnvloeden, bestaat er een zekere correlatie tussen geleidbaarheid en TDS.

Het is echter belangrijk om te weten dat een TDS-meter niet daadwerkelijk alle vaste stoffen in het water rechtstreeks weegt. Meestal meet hij eerst de geleidbaarheid en schat vervolgens de TDS-waarde met behulp van een conversiealgoritme. Daarom kunnen verschillende merken TDS-meters enigszins verschillende resultaten opleveren.

Een voorbeeld: voor hetzelfde watermonster van een buitenspa kunnen twee verschillende merken TDS-meters respectievelijk 1050 ppm en 1150 ppm aangeven. Dit betekent niet per se dat een van de instrumenten defect is, maar kan te maken hebben met de omrekeningsfactor van geleidbaarheid naar TDS, temperatuurcompensatie en de kalibratiemethode.

Daarom is het bij het onderhoud van een buitenjacuzzi, in plaats van te streven naar een absolute nauwkeurigheid van enkele TDS-waarden, belangrijker om hetzelfde gekalibreerde instrument te gebruiken voor het monitoren van trends op de lange termijn.

Wat moet je voorbereiden voordat je de TDS-waarde van een buitenjacuzzi test?

De eigenlijke procedure is niet ingewikkeld. Over het algemeen hebt u een TDS-meter, een schone monstercontainer en, indien nodig, een standaardoplossing voor kalibratie nodig.

Bij gebruik van een gewone elektronische TDS-meter is het raadzaam de meter niet direct in het water bij de rand van de buitenjacuzzi te plaatsen en meteen een meting te verrichten. Een verstandigere aanpak is om de buitenjacuzzi eerst de normale circulatie te laten voltooien, zodat het water goed gemengd is, en vervolgens een monster te nemen van een relatief representatief gedeelte.

De bemonsteringscontainer moet idealiter schoon zijn en vrij van wasmiddelresten, en mag geen container zijn die recentelijk dranken of andere chemicaliën heeft bevat.

Als de testpen automatische temperatuurcompensatie (ATC) ondersteunt, controleer dan of deze correct werkt. De watertemperatuur beïnvloedt de geleidbaarheid en de watertemperatuur in buitenjacuzzi's ligt doorgaans rond de 37-40 °C, aanzienlijk hoger dan de kamertemperatuur. Onvoldoende temperatuurcompensatie kan leiden tot aanzienlijke afwijkingen in de metingen.

Voordat een formele test wordt uitgevoerd, is het raadzaam het instrument te kalibreren volgens de instructies van de fabrikant als het gedurende langere tijd niet is gebruikt. Vooral als de gebruiker plotselinge en onverklaarbare schommelingen in de recente TDS-waarden opmerkt, moet hij of zij niet direct uitgaan van een significante verandering in het badwater, maar eerst controleren of de testpen gereinigd of opnieuw gekalibreerd moet worden.

Specifieke teststappen voor TDS van buitenspa's en bubbelbaden:

Stap 1: Laat het water in de buitenspa een tijdje circuleren om het goed te mengen. Als er net een grote hoeveelheid chemicaliën aan het apparaat is toegevoegd, is het niet aan te raden om direct de TDS-waarde te testen, omdat het water mogelijk nog niet homogeen is.

Stap 2: Neem een ​​monster met behulp van een schone container. Vermijd het nemen van monsters uit de filterafvoer, de plek waar chemicaliën direct zijn toegevoegd of in de buurt van drijvend vuil. Het doel van het nemen van een monster is om een ​​representatief monster te verkrijgen van het gehele watervolume van het bad.

De derde stap is het inschakelen van de TDS-meter, controleren of het instrument normaal functioneert en de kalibratie of nulpuntcontrole uitvoeren volgens de productinstructies.

De vierde stap is het onderdompelen van de meetsonde in het watermonster. Zorg ervoor dat de sonde de bodem of de zijkanten van de container niet raakt en houd de juiste onderdompelingsdiepte aan volgens de instructies van de meter.

De vijfde stap is om de meter of het watermonster voorzichtig te roeren om ervoor te zorgen dat het water rond de sonde homogeen wordt, en te wachten tot de meting stabiliseert.

De zesde stap is het noteren van de TDS-waarde, en idealiter ook de testdatum, de watertemperatuur van de buitenjacuzzi, de pH-waarde, de desinfectiemiddelconcentratie en de datum van de laatste waterverversing.

Een onderhoudslogboek kan bijvoorbeeld als volgt worden opgesteld:

Eerste vulling: TDS 220 ppm; Dag 30: TDS 520 ppm; Dag 60: TDS 850 ppm; Dag 90: TDS 1.180 ppm.

Deze continue dataset is waardevoller dan alleen het getal "1,180 ppm" te zien, omdat het aantoont dat de TDS gestaag toeneemt.

Bij welk TDS-niveau is het nodig om het water in een buitenjacuzzi te verversen?

Dit is de meest gestelde en tegelijkertijd meest verkeerd begrepen vraag.

Ten eerste is het cruciaal om te begrijpen dat er geen enkele universeel geaccepteerde internationale norm bestaat die voorschrijft dat het water onmiddellijk ververst moet worden als het TDS-niveau een bepaalde drempel overschrijdt, voor alle particuliere buitenjacuzzi's.

De huidige PHTA-referentieparameters van Taylor Technologies vermelden een maximale TDS-referentiewaarde voor spa's van 1500 ppm boven de initiële startwaarde, waarbij specifiek wordt opgemerkt dat dit een referentiewaarde is voor alle watertypen, en dat productetikettering en lokale regelgeving voorrang hebben.

De bijlage bij de Model Aquatic Health Code van de CDC hanteert een vergelijkbare aanpak: voor waterrecreatievoorzieningen wordt doorgaans een TDS-niveau van ongeveer 1500 ppm boven het aanvullingswater gebruikt als algemeen referentiepunt voor beheer, waarbij wordt benadrukt dat deze waarde geen absoluut maximum is, gebaseerd op grondige wetenschappelijke validatie. De CDC wijst er ook op dat naarmate deze opgeloste stoffen toenemen, problemen zoals troebelheid, oppervlakteverontreiniging en verminderde effectiviteit van desinfectiemiddelen kunnen optreden.

Dit betekent dat bij bubbelbaden in de buitenlucht de belangrijkste vraag niet simpelweg is: "Wat is het waterpeil nu?", maar eerder: "Hoeveel hoger is het waterpeil dan het oorspronkelijke peil?"

Bijvoorbeeld:

Initiële TDS: 250 ppm.

Na twee maanden gebruik: 650 ppm.

Na vier maanden gebruik: 1.000 ppm.

Na zes maanden gebruik: 1450 ppm.

In dit geval kan 1450 ppm op zich niet direct als gevaarlijk worden beschouwd, maar het is wel aanzienlijk hoger dan de oorspronkelijke waterkwaliteit en wijst erop dat opgeloste stoffen zich continu ophopen. Als er ook symptomen zoals schuimvorming, troebelheid, geur en een abnormaal verbruik van desinfectiemiddelen optreden, is het wellicht verstandiger om het water te verversen in plaats van chemicaliën te blijven toevoegen.

Welke invloed heeft een hoge TDS-waarde op buitenjacuzzi's?

Een verhoogde TDS-waarde betekent niet per se dat de apparatuur direct uitvalt, maar wanneer opgeloste stoffen zich gedurende een langere periode tot hoge concentraties ophopen, kan dit in combinatie met andere waterkwaliteitsproblemen een reeks gevolgen hebben.

Ten eerste neemt de transparantie van het water af. Gegevens van de CDC wijzen erop dat een hoge TDS-waarde gepaard kan gaan met troebel water, oftewel mistig, ondoorzichtig water.

Ten tweede kan de effectiviteit van de desinfectie worden beïnvloed. Volgens de Model Aquatic Health Code van de CDC kunnen er, naarmate TDS en andere opgeloste stoffen zich ophopen, problemen ontstaan ​​zoals een verminderde effectiviteit van de desinfectiemiddelen.

Ten derde neemt de belasting van de filters toe. Wanneer TDS samengaat met problemen zoals organisch materiaal, mineralen en zwevende deeltjes, kunnen filters gevoeliger worden voor vervuiling en verstopping.

Ten vierde kan het gevoel van het water veranderen. Gebruikers kunnen merken dat het water minder fris aanvoelt, dat er meer schuim ontstaat of dat er vaker een oliefilm op het oppervlak ontstaat.

Ten vijfde wordt het steeds moeilijker om de waterchemie aan te passen. Naarmate verschillende opgeloste stoffen zich in het water ophopen, kan het steeds lastiger worden om de algehele waterkwaliteit stabiel te houden, zelfs als de pH-waarde en desinfectiemiddelen tijdelijk binnen het gewenste bereik kunnen worden gebracht.

Daarom kan TDS beter worden opgevat als een waarschuwingsindicator voor waterkwaliteitsbeheer op de lange termijn, in plaats van een simpele vervuilingsindicator.

Waarom is TDS-beheer belangrijk voor fabrikanten van buitenjacuzzi's?

Het behoud van de waterkwaliteit voor buitenjacuzzi's hangt nauw samen met het productontwerp.

De circulatiepomp, het filter, de verwarming, de sproeiers, de leidingen, de acryltank en het waterzuiveringssysteem staan ​​allemaal constant in contact met water. Als de apparatuur naar verschillende landen wordt geëxporteerd, kunnen de TDS, de hardheid, de pH-waarde en het zoutgehalte van de lokale waterbron aanzienlijk variëren.

Daarom moeten producthandleidingen van professionele fabrikanten van buitenspa's niet alleen aan de consument vertellen hoeveel desinfectiemiddel ze moeten toevoegen, maar ook uitleggen hoe ze de TDS-waarde moeten testen, hoe ze de initiële waterkwaliteit moeten vaststellen, wanneer ze het water moeten verversen en of verschillende waterbehandelingssystemen verschillende beheermethoden vereisen.

LOVIA®, als fabrikant vanBuitenjacuzzi's, spabaden en buitenzwemspa's.Ook moet bij de toepassing van producten rekening worden gehouden met het behoud van de waterkwaliteit vanuit het perspectief van de apparatuurstructuur, watercirculatie, waterbehandeling en gebruiksomstandigheden in verschillende markten. Voor OEM- en ODM-projecten, waarbij de producten in verschillende regio's worden verkocht, kunnen richtlijnen voor het behoud van de waterkwaliteit specifiek worden ontworpen op basis van de lokale waterbronomstandigheden en de gebruiksscenario's van de klant.

Voor eindgebruikers kan inzicht in de betekenis van TDS (Total Dissolved Solids) de schommelingen in de waterkwaliteit als gevolg van onjuiste chemische dosering verminderen, waardoor de filtratie-, verwarmings- en circulatiesystemen van buitenjacuzzi's in een stabielere wateromgeving kunnen functioneren.

Veelgestelde vragen: Veelvoorkomende vragen over TDS-testen voor buitenjacuzzi's

Veelgestelde vraag 1: Wat is een normale TDS-waarde voor een bubbelbad in de buitenlucht?

Er bestaat geen eenduidige absolute waarde die van toepassing is op alle buitenjacuzzi's. Een verstandigere aanpak is om de TDS-waarde na de eerste vulling te registreren en vervolgens de daaropvolgende stijging van de TDS-waarde te observeren. Taylor Technologies geeft momenteel een referentiewaarde voor spa's van 1500 ppm boven de initiële TDS-waarde, maar stelt duidelijk dat de productetikettering en lokale regelgeving voorrang hebben.

Veelgestelde vraag 2: Vereist een hoge TDS-waarde in een buitenjacuzzi een onmiddellijke waterverversing?

Niet per se. Een uitgebreide beoordeling is nodig, waarbij rekening wordt gehouden met de initiële TDS-waarde, de waterkwaliteit, de pH-waarde, het desinfectiemiddel, de calciumhardheid, de gebruiksfrequentie en de aanbevelingen van de fabrikant van de apparatuur. Als de TDS-waarde blijft stijgen, gepaard gaande met troebelheid, schuimvorming, geur of een steeds instabielere waterkwaliteit, is het verversen van het water meestal een betere optie dan het blijven toevoegen van chemicaliën.

Veelgestelde vraag 3: Kan een hoge TDS-waarde in een buitenjacuzzi worden verlaagd door middel van een filter?

Gewone SPA-filters verwijderen voornamelijk zwevende deeltjes en zijn niet effectief in het verwijderen van de meeste ionen die al in het water zijn opgelost. Daarom lost het verlengen van de filtertijd problemen met een hoge TDS-waarde niet op. Als de TDS-waarde gedurende langere tijd verhoogd blijft, zijn gedeeltelijke of volledige waterverversingen meestal nodig om deze te verlagen.

Veelgestelde vraag 4: Is het TDS-gehalte in pekelwater in buitenjacuzzi's van nature hoger?

Ja. Het zout in een zoutchloreringsinstallatie verhoogt direct de TDS (Total Dissolved Solids) van het water. Daarom kunnen de TDS-meetmethoden voor gewone chloreringssystemen niet rechtstreeks worden toegepast op buitenjacuzzi's met pekelwater. Eerst moet de initiële TDS na toevoeging van zout worden gemeten, waarna de daaropvolgende stijgingstrend moet worden geobserveerd. Gegevens van de CDC (Centers for Disease Control and Prevention) wijzen er ook specifiek op dat de bijdrage van zout aan de TDS in overweging moet worden genomen tijdens de eerste opstart van water met behulp van chloreringsinstallaties.

Veelgestelde vraag 5: Betekent een lage TDS-waarde per definitie een goede waterkwaliteit in een buitenjacuzzi?

Nee. TDS geeft alleen het totale gehalte aan opgeloste stoffen weer en bewijst niet de afwezigheid van bacteriën in het water, noch geeft het aan dat de pH-waarde, het vrije chloor, broom, de totale alkaliteit en de calciumhardheid allemaal binnen het juiste bereik liggen. Daarom zouden buitenjacuzzi's en bubbelbaden gebruik moeten maken van een waterkwaliteitsbeheersysteem met meerdere indicatoren, in plaats van uitsluitend te vertrouwen op TDS.