nieuws

Een te lage calciumhardheid kan niet alleen de waterbalans verstoren, maar ook leiden tot waterinstabiliteit, met als gevolg een grote hoeveelheid extreem fijne zwevende deeltjes. Dit uit zich uiteindelijk in wit, grijs of licht troebel water in buitenbaden.

Wie voor het eerst een buitenspa gebruikt, merkt vaak een veelvoorkomend verschijnsel op: vrijwel alle merken, fabrikanten en installateurs geven een lange lijst met verboden en veiligheidsvoorschriften. Deze omvatten onder andere een verbod op duiken, glazen flessen, alcoholgebruik, gebruik door kinderen zonder toezicht, het gebruik van schuimende badproducten en langdurig onderdompelen.

Een eenvoudige methode is om de kleur van het water te observeren. Als het water in de zwemspa groen of geelgroen wordt, of als er plaatselijk verkleurde plekken ontstaan, is er waarschijnlijk sprake van een algenprobleem. Is het water daarentegen slechts troebel met een witte of grijze tint, dan ligt het probleem waarschijnlijk bij de filtratie.

Veel consumenten gaan ervan uit dat, omdat ze een luxe zwemspa hebben gekocht, de waterstraal uit elke jet identiek zou moeten zijn. In werkelijkheid is het vanuit het oogpunt van vloeistofdynamica vrijwel onmogelijk om een ​​perfect uniforme waterstroom te bereiken.

Ook als er geen zichtbare algen aanwezig zijn, raden veel professionele onderhoudsbedrijven aan om de buitenspa wekelijks licht te schrobben. Dit soort preventief onderhoud is veel kosteneffectiever dan later een plaag te moeten bestrijden.

In werkelijkheid is geen enkel apparaat dat water, elektriciteit, temperatuur en fysieke activiteit combineert volledig risicovrij; zwemspa's vormen daarop geen uitzondering. Het is echter belangrijk om onderscheid te maken tussen "risico's met zich meebrengen" en "gevaarlijk zijn".

In werkelijkheid is de overgrote meerderheid van de gevallen waarin het water van een buitenzwembad groen wordt, te wijten aan algengroei, een falend ontsmettingsmiddel, chemische onevenwichtigheden en de ophoping van verontreinigingen. Regenwater fungeert vaak slechts als een "trigger" voor het probleem in plaats van de hoofdoorzaak.

Bij lichte regenval: • De hoeveelheid regenwater die in de zwemspa terechtkomt, is beperkt. • Veranderingen in de concentratie van het ontsmettingsmiddel zijn doorgaans gering. • De schommelingen in de chemische balans van het water zijn relatief klein. Als het bestaande ontsmettingsmiddelgehalte van de zwemspa op dat moment stabiel is, is extra ontsmetting na elke lichte douchebeurt mogelijk niet nodig.

In een zwemspa komen algen doorgaans in twee vormen voor: De logische aanpak is als volgt: 1. Gebruik eerst een borstel om de muren, de vloer en de hoeken te schrobben. 2. Laat de aangehechte algen loskomen van de oppervlakken. 3. Gebruik vervolgens een stofzuiger om de losgekomen algen en ander vuil te verwijderen.

Ja, het is absoluut noodzakelijk en van cruciaal belang. Bij het uitvoeren van schokdesinfectie in een zwemspa gaat de rol van het filtersysteem veel verder dan de simpele taak van "het filteren van onzuiverheden". Als het filtersysteem niet werkt, zal de effectiviteit van de schokdesinfectie aanzienlijk afnemen.

Veel mensen denken ten onrechte dat de zon 's middags het felst schijnt en dat de watertemperatuur in het bubbelbad daarom het hoogst moet zijn. De watertemperatuur in een zwemspa bereikt doorgaans een relatief hoge waarde tussen 13.00 en 16.00 uur, in plaats van een piek rond het middaguur.

Allereerst is het belangrijk om te verduidelijken dat niet alle "kleine witte wormpjes" die in een zwemspa worden gezien, insecten zijn. In waterrijke omgevingen kunnen zichtbare witte of doorschijnende micro-organismen onder andere de volgende zijn: • Bepaalde waterlarven • Microscopische wormen • Opeenhopingen van biologisch afval of restmateriaal